TREK PHOTO

Ze względu na swój imponujący wygląd, znaczną wysokość względną (ok. 500 m) oraz specyficzny mikroklimat nazywana jest Śląskim Olimpem. Od niej też, jak uważa większość naukowców, wywodzi się nazwa plemienia Ślężan, którzy zamieszkiwali okolice tej góry. Najstarsza część góry została ukształtowana w prekambrze (ponad 500 mln lat temu) i stanowiła najprawdopodobniej część dna oceanicznego. Około 350 mln lat temu podczas fałdowania kaledońskiego na wierzch wypłynęła masa, która obecnie widoczna jest na powierzchni fragmentów masywu (szczyt Ślęży, jej południowe i wschodnie stoki) jako gabro - skała grubokrystaliczna, ciemnozielona i niezwykle twarda. Zalega ona na południe od Ślęży oraz w części południowo-wschodniej masywu.

Sobótka (PKS) – Ślęża ( szlak czerwony) - Przełęcz Tąpadła ( szlak żółty) - 8,3km ~3h

Sobótka to małe miasteczko położone u stóp Ślęży. Jest jednym z najstarszych polskich miast osadzonych na prawie niemieckim. Znana była dzięki zapisowi z 1148 r. jako najstarsza osada targowa. Prawa miejskie uzyskała w 1221 roku. Nazwa Sobótka pochodzi od zdrobnienia polskiej nazwy szóstego dnia tygodnia "soboty" i odbywających się tutaj w ten dzień targów. Można tu bez problemu dojechać z Wrocławia PKS-em. Wejście czerwonym szlakiem jest łagodne, pozwala jednocześnie na podziwianie Sobótki i zabytków, znajdujących się wokół Ślęży. Szlak określany jest jako Droga Ślężan.
Droga zaczyna się nieopodal przystanku PKS, obok Sanktuarium św. Anny. Przy dworcu PKS skręcamy w prawo na południe, na drogę w kierunku Jordanowa Śląskiego. Następnie przy parkingu skręcamy w prawo i początkowo drogą a później szeroką ścieżką podchodzimy pod górę Stolna.Mijamy ostatnie zabudowania Sobótki i wkraczamy do lasu. Po chwili przechodzimy obok kapliczki.Pozostawiamy górę Stolna po lewej ręce, a następnie mijamy skrzyżowanie z drogą i podchodzimy po stoku. Nasza trasa łączy się ze szlakiem żółtym.Po kilkuset metrach dochodzimy do szerszej drogi i skręcamy w prawo. Mijamy prasłowiańskie rzeźby kultowe - "Panna z rybą" i "Dzik" (zdjęcie poniżej). Dalej podchodzimy grzbietem Ślęży.
Po bokach mamy ciekawe formy skalne. Mijamy Potrójny mur i Bramę by dotrzeć na wierzchołek. W schronisku PTTK na Ślęży można zjeść, ogrzać się, kupić mapy oraz pamiątki. Pierwsze schronisko powstało w 1837 r., a obecny budynek pochodzi z 1908 r. Niestety na ten moment nie oferuje ono noclegów. Powyżej na skałkach stoi niewielki kościół Nawiedzenia NMP z 1852 roku, który zastąpił starszy, zbudowany na ruinach zamku książęcego z XIII–XV w. 
Na szczycie Ślęży znajduje się ponadto milenijny krzyż, spod którego rozpościera się panorama na Równinę Wrocławską oraz charakterystyczna rzeźba kultowa zwana Niedźwiedziem. Ślęża stanowiła dawniej religijny ośrodek kultu solarnego dla miejscowych plemion. Przyjmuje się, że początki kultu sięgają epoki brązu. Wraz z chrystianizacją tych terenów w X oraz XI wieku kult solarny zaczął powoli zanikać. Do zejścia wybieramy szlak żółty prowadzący do Przełęczy Tąpadła (384 m n.p.m.), który jest najłatwiejszy. Schodzimy łagodnie szeroką drogą. Po chwili w lewo odchodzi szlak czerwony do Sulistrowiczek.

Po drodze mijamy stacje drogi krzyżowej. Mniej więcej w połowie zejścia docieramy do Polany pod Dębami, gdzie znajduje się wiata turystyczna.Po kolejnych 30 minutach łagodnego zejścia docieramy do Przełęczy Tąpadła. Przez samą prze­łęcz przechodzi droga ze Świdnicy do Sobótki. Znajduje się tu parking oraz przystanek autobusowy. Dojeżdżają tu autobusy z Wrocławia. Przełęcz oddziela masyw Ślęży od masywu  Raduni.